E-bike, gewichtige zaak met een blauw lampje

Foto van een opgevouwen Lemmo Zero met accu er los naast

Mamils, je kent ze wel: Middle Aged Men in Licra. Met hoge snelheid racen ze door onze dorpjes heen die liggen aan smalle dijkweggetjes. Vele duizenden euro’s geven ze uit aan lichte fietsen. Ze vergeten alleen even hun eigen buik. Maar het moet gezegd: zij bewegen zich nog voort op eigen kracht. Als het goed is.

E-bikes, elektrische fietsen, zijn ook aan de gewichtige kant en lijken, net als auto’s, last te hebben van een soort SUV-besitas of autobesitas. Inmiddels zijn veel van deze fietsen zo zwaar dat trappen zonder motor echt geen pretje is.

Ik blijf erbij dat elektrische ondersteuning echt heel handig is. Dat wil zeggen: soms, niet altijd. Bij voorkeur niet in de stad, uitzonderingen daargelaten. Ik denk dat dit voor de meeste mensen zou moeten gelden.

Ik schreef vaker over mijn omgebouwde oer-VanMoof no. 5 met een Swytch-voorwiel en tegenwoordig 2 verschillende accu-packs: een lichte en een zware. Zonder die accu’s weegt die fiets een fractie meer dan vroeger. Met accu valt het ook nog mee, want zo groot zijn ze ook weer niet.

Nu bleek er enkele jaren geleden toen ik deze configuratie op mijn fiets kluste, dat er een Duits merk bestond (Lemmo) dat er prat op ging dat je de fiets zonder accu net zo makkelijk kunt gebruiken als met. Toen dacht ik al: moet ik die niet kopen? Aangezien het VanMoof-debacle nog vers in het geheugen lag dacht ik: misschien niet een nieuw merk met snufjes kopen.

Inmiddels heb ik van dat merk de opvouwbare versie want ik ben aan de vouwfiets toe. Dat is ineens zo. Eerst hoopte ik een 2dehands Brompton op de kop te kunnen tikken, maar uiteindelijk denk ik dat vooruitgang niet ligt bij het in stand houden van oude ideeën en we voorts moeten.

In mijn ogen is de wel/niet-elektrische fiets de meest logische toekomst voor fietsen in Nederland. Je hebt het voordeel dat je veel makkelijker veel verder kunt dan zonder en zo dus minder vaak een auto zult pakken. In de meeste gevallen zal je de accu niet eens nodig hebben en áls je dan een keer toch écht tegen de wind in moet en je de accu niet bij je hebt, tja, dat is dan maar een keer zo. Je regenpak heb je ook vaak niet bij je als het nodig is. Wel belangrijk dat je geen extra weerstand hebt bij fietsen zonder accu.

Daarom wil ik ook pleiten voor een merkteken waardoor duidelijk is of je wel/niet elektrisch fietst. Zo weet iedereen of je gewoon zelf stevig doortrapt of dat de trappende medemens stiekem toch de turbo heeft aangezet.

Hoe? Ik zou zeggen: zorg voor verlichting, bijvoorbeeld een blauw op de straat geprojecteerd licht. Fiets je elektrisch? Dan schijnt het blauwe licht. Trap je gewoon, dan niet. Voor de doemdenkers: tuurlijk kan zoiets gehackt worden, maar de meeste mensen doen dat gewoon niet.

Dus zie je een blauwe gloed? Dan weet je waar snelheid vandaan komt. Geen gloed? Dan wordt er gewoon zelf getrapt.

Kunnen we direct van de obese fietsen af. Zou toch prettig zijn. Noemen we die gewoon weer brommer of scooter.

PS: ik kwam er later achter dat een vergelijkbaar merkteken gebruikt wordt in China voor auto’s die rijden met (vrijwel) zelfrijdende functies: een blauwe lamp. Met andere woorden: zo gek is het niet!

Krijn
Krijn Soeteman is a Dutch science and technology journalist. He majored in the history of art and architecture. After his studies he started as a music video producer. This led to producing a Museum Night at the NEMO Science Museum, which eventually led to science journalism. And much more.

Likes

Reposts

  • ♻️ Krijn Soeteman 🎙 🏳️‍🌈

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Om te reageren op je eigen site, voer de URL van je reactie in die een link naar de permalink URL van dit bericht moet bevatten. Je reactie verschijnt dan (mogelijk na moderatie) op deze pagina. Wil je je reactie updaten of verwijderen? Update of verwijder je bericht en voer de URL van je bericht opnieuw in. (Meer informatie over Webmentions.)